Akla bir düşünce düşer ve hep deriz ya, 'Şahane! Bunu hemen yazmalıyım...' Bu üç nokta çoğu zaman uzar gider.......
İşte o düşünceler bataklığa attığımız tahta parçaları gibidir. Hafiftirler ama bir ağırlıkları vardır. Hemen akıl bataklığımızın derinliklerinde kaybolmazlar. Bir süre yüzyde kalırlar.
Ancak başka tahtalar da atılır o bataklığa, her an, her saniye. Üstüne gelen tahta parçalarının ağırlığı daha hızlı batırır alttakileri. Bataklığın derinliklerine gider usulca, belki bir daha çıkarılamamacasına...
Yazmak'tır bataklığı kurutmanın tek yolu. Yazdıkça kurur balçık kıvamı, sertleşir, yerleşir. Atılan tahtalar batmaz derinliklere, üst üste gelir, yerleşir, yer eder, bina olur, fikir olur, hayat olur. Zayıf olanlar kırılır ama kaybolmazlar, diğer tahtalara zemin olur.
Yazmak gerek düşünce akla düşünce. Yazmak ile birikir tahtalar, yer eder, bina olur, fikir olur, hayat olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder